माणूस होऊन जगून बघ

संगमरवरी देव्हारयातून

थोडं खाली उतरून बघ.

धुपादिपातून बाहेर पडून

थोडं मोकळं फिरून बघ.

रेशनसाठी तासनतास

रांगेमध्ये थांबून बघ.

८.१८ च्या लोकलमध्ये

तुही कधी चढून बघ.

भूक भूक काय असते?

थोडं उपाशी राहून बघ.

थेंब थेंब पाण्यासाठी

मैलन मैल चालून बघ.

भाकर तुकडा कसा लागतो

गरिबाघरी चाखून बघ.

कुडकुडणाऱ्या थंडीमध्ये

फाटकी चादर पांघरून बघ.

गळक्या छपराखाली बसून

तूही तळं पिऊन बघ.

घास नसता, पाणी पिऊन

तूही तसंच निजून बघ.

चिमटा काढून पोटाला तू

नाणं नाणं साचवून बघ.

आभाळ फाटता डूचमळणाऱ्या

घरातून तू वाहून बघ.

दिवाळसणाला अंधाराच्या

झोपडीत एकदा राहून बघ.

अर्ध्या भाकरीसाठी तूही

एकदा हात पसरून बघ.

इंच इंच जागेसाठी

आयुष्य गहाण टाकून बघ.

वितभर कपड्यासाठी

अब्रू तारण ठेऊन बघ.

स्फोटानंतर विस्कटलेली

मनं आतून पाहून बघ.

तुझ्याच लेकरांच्या तीरडीला

खांदा एकदा देऊन बघ.

रोजचं मरण झेलण्यासाठी

जन्म एकदा घेऊन बघ.

खरंच सांगते देवा एकदा

माणूस होऊन जगून बघ.

माणूस होऊन जगून बघ.......

संचिता कारखानीस.