पहाट ओली ओलेत्याने
मेघांवरती दव पांघरते.
सोनसळी किरणांच्या ओठी
थेंब टपोरे सांडत जाते.
बरसत, झिरपत जाते काही
अंगणातल्या मातीमध्ये.
गर्भरेशमी धुक्यास सारून
कुंदकळ्यांच्या गात्रांमध्ये.
आभाळाचा निळा पसारा
सागर सारा कवेत घेतो.
टिपून घेता थेंबांनाही
थोडा थोडा ओला होतो.
बांधून पैंजण पायांमध्ये
अवघी अवनी अल्लड होते.
थेंब थेंब पायात बांधुनी
डोहावरती थिरकत जाते.
नादमयी थेंबांच्या कंठी
गानकोकिळा साद घालते.
पानांवरती बरसत जाता
संगीत हिरवे कानी येते.
मेघ सावळा दोहातांनी
निळ्या अक्षता उधळत जातो.
सृष्टीच्या पदरावर हिरवा
मोर नाचरा गिरवत जातो.
संचिता कारखानीस.
No comments:
Post a Comment