खुणा

रुपेरी खुणा पाहिल्या मी उशाला
तिचा भास देहावरी सांडलेला.
काळे मणी काही उरलेच मागे
हिरवा चुडा तोही भेगाळलेला.

श्वासातली उब होती जराशी
मनाच्या तळाशी तिने ठेवलेली.
कळी मोगऱ्याचीच होती कडेला
तिच्या धूंद गजऱ्यामधे गुंतलेली.

क्षितीजावरी साद घालून गेला
ओठातला रंग श्रुन्गारलेला.
हृदयावरी नाद कोरून गेला
पायातला साज झंकारलेला.

कुंकू तिच्या भाळी मी रेखीलेले
होते जरा या उरी सांडलेले.
डोळ्यातल्या काजळाचे उखाणे
तिच्या खोल डोळ्यात मी वाचलेले.

श्वासातला तोल ढळलाच होता
तरी जीर्ण देहातही आस होती.
डवरला निळा मेघ डोळ्यात माझ्या
तिच्या अंतरी चिंब बरसात होती.

कळा लागल्या हाय माझ्या जीवाला
तिचा स्पर्श बर्फाहुनी थंड होता.
निसटता तिचा हात हातात घेता
तिचा श्वास देहातुनी मुक्त होता.

संचिता कारखानीस.